,,Szczęście''

Czym jest szczęście?

Szczęście jest pojęciem względnym.

Nie ma jednolitej definicji.

Szczęściem może być rześki wiosenny poranek.

Szczęściem może być delikatny promyk słońca

leniwie przedzierający się przez jedwabne obłoki.

Szczęściem może być cieplutki dom,

Gdzie w kominku płomyki delikatnie tańczą.

Szczęściem może być uśmiech ukochanej osoby.

Osoby na widok której serce w piersi tańcuje. 

Szczęściem bywają również perły, rubiny.

Piękne ale zgubne i nietrwałe.

Ale czy to prawdziwe szczęście?

To tylko iluzja.

Biada tym ludziom co myślą,

Że szczęściem są bogactwa.

Biada im, biada.

A więc czym tak naprawdę jest szczęście?

Szczęściem są chwile ulotne.

Po prostu. 

Tak na dobry początek lutego. Co z tego, że już 3 luty. Tak mi dzisiaj wesoło. Radosna muzyka mi w duszy gra. Pomimo burego nieba i silnego wietrzyku słońce tak przyjemnie świeci. Uwielbiam taką pogodę. 
Co sądzicie o tym wierszu? Czy zgadzacie się z tą definicją szczęścia? Co Wam daje szczęście? Piszcie śmiało :)

Pozdrawiam A- San 

 

,,Samotna Dusza"

Samotna dusza jest jak kwiat,

Bez wody usycha, gubi swe barwne płatki.

Jak dzikie zwierzę,

Zdziczała.

Jak ptak uwięziony w klatce,

Traci zdolność do lotu.

Staje sie szara, wyblakła.

Przezroczysta.

Z pozoru twarda jak kamień osamotniony wśród złocistych kłosów.

A jaka prawda?

Krucha jak porcelana.

Delikatna jak róża.

Po prostu, Samotna

,,Ja''

Jedni mnie uwielbiają 

Drudzy nienawidzą.

Raz cicha, nieśmiała 

Za chwilę głośna, niespokojna.

W jednych oczach urocza, niewinna

W oczach drugich podła, złośliwa.

Kim ja jestem? Sama nie wiem.

Błąkam się po świecie niezauważona.

Szukam pasji, celu w życiu.

Zrozumienia!

Gnam za marzeniami,

Poszukuje siebie.

Staram się nie zgubić w tym całym pędzie.

Kim ja jestem?

Zagubioną duszą.

Zagubioną duszą próbującą odnaleźć siebie.

Po prostu

O to pierwszy, opublikowany wiersz. Piszcie co sądzicie. Każdą krytykę przyjmę ,,na klatę''.

 Pozdrawiam A-San